پنج شنبه  08 تير 1396 
[ هفته نامه پنجره شنبه ها بر روی کیوسک مطبوعات شهر تهران ]    
شماره مجله 287 >> سیاسی >> شماره صفحه مجله 55
گفت‌وگو با سیاوش طهمورث بازیگر شناخته شده‎ای که تجربه مقتل‌خوانی دارد
در مقتل‌خوانی پای دل در میان است

سیاوش طهمورث بازیگر شناخته شده‎ای است. او در عرصه‎‎های سینما، تلویزیون و تئاتر فعالیت‎‎های ارزنده‎ای داشته و قصد دارد به‎زودی نمایش تازه‎اش را هم در تئاتر شهر روی صحنه ببرد. این هنرمند سال گذشته در ویژه برنامه «سوگ‌چامه‌ها» در بخش مقتل‌خوانی هنرمندان که در برج میلاد برگزار می‎شد، حضور داشت و به مقتل‌خوانی می‎پرداخت. برنامه‎ای که مردم هم از آن استقبال کردند. طهمورث همچنین در برنامه‎‎های مقتل‌خوانی که در اصفهان برگزار شده حضور پیدا کرده است و آن‎طور که خودش می‎گوید هر جا برای مقتل‌خوانی دعوت شود، استقبال خواهد کرد چراکه عاشورا را یکی از مهم‎ترین ریشه‎‎های ما ایرانیان می‎داند و حاضر است برای حفظ و اشاعه این فرهنگ تلاش کند. او می‎گوید ممکن است در برابر پیشنهاد بازی در یک فیلم یا تئاتر جواب رد بدهد اما محال است پیشنهاد مقتل‌خوانی را نپذیرد چراکه در این اجرا‎ها پای اعتقادات و دلش در میان است. 
با این هنرمند گفت‎وگویی درباره مقتل‌خوانی هنرمندان، لزوم اجرای این برنامه‎ها و همچنین شرایط آن انجام دادیم. 

سال گذشته مجموعه برنامه‎‎های مقتل‌خوانی برگزار شد و شما هم در این برنامه‎ها حضور داشتید. کمی درباره حضورتان در این برنامه‎ها توضیح دهید. 
من به مومن، پاک و طاهر بودن هنر تئاتر ایمان دارم و هر فعالیتی را که موجب اعتلای هنر شود، همراهی می‎کنم. این همراهی هم می‎تواند در تئاتر، تلویزیون، رادیو، مقتل‌خوانی یا هر فعالیت دیگری باشد. البته بنده هم مانند همه هنرمندان نسبت به کیفیت برنامه‎‎هایی که دعوت می‎شوم حساس هستم و هر جا ببینم سطح کار‎ها پایین است، مسلما حضور پیدا نمی‎کنم. 

مقتل‌خوانی یکی از برنامه‎‎های فرهنگی مهم و تاثیرگذاری است که طی سال‎‎های گذشته چندان مورد اهمیت واقع نشده و کمتر به آن پرداخته‎ایم. چرا این اتفاق رخ داده است؟ 
مقتل‌خوانی، موسیقی، تئاتر، سینما و به‎طور کل هنر ما نشأت گرفته از مسائل هویتی ماست، یعنی اگر ما مسائل فرهنگی را کم‌کم به فراموشی بسپاریم و گرفتار تکنولوژی‎‎های غرب شویم هویت‎مان را از دست می‎دهیم. البته این به معنای این نیست که از تکنولوژی استفاده نکنیم و به ابزار‎های دنیای امروز پشت کنیم، بلکه به این معنی است که با نگاهی دقیق بتوانیم از تکنولوژی هم در راستای کمک به فرهنگ و هویت خودمان استفاه کنیم. هرچند شکل زندگی عوض شده و سرگرمی و تفریحات مردم با گذشته فرق دارد، اما می‎توان مثل همین برنامه‎ای که سال گذشته برگزار شد، مقتل‌خوانی‎ها را به‎جا‎هایی برد که محل رفت و آمد مردم است. مقتل‌خوانی، پرده‌خوانی و چنین هنر‎هایی هویت فرهنگی ما را تشکیل داده‎اند و باید بتوانیم آن‎ها را زنده نگه داشته و نگذاریم از خاطر مردم بروند. 

با توجه به تجربه‎ای که داشته‌اید، معتقدید مردم از مقتل‌خوانی‎ها استقبال می‎کنند؟ 
بله. مسلما. اما باید حواسمان به این نکته مهم هم باشد که چه‎کسی یا چه کسانی این برنامه را اجرا می‎کنند. مقتل‎خوانی، نمایش‎خوانی یا آن چیزی که در صحنه خوانده می‎شود معنای خاصی دارد و ما نمی‎توانیم تنها روخوانی کنیم چراکه اگر روخوانی کنیم تاثیرپذیری به‎دنبال نخواهد داشت. مقتل‌خوان خوب می‎داند کی صدایش را بالا ببرد و کی پایین بیاورد. چگونه با مردم ارتباط برقرار کند و بتواند بر آن‎ها تاثیر بگذارد. مهم‎تر از همه اینکه مقتل‌خوانی بدون اعتقاد بر دل نمی‎نشیند. 
مقتل‌خوان باید بتواند خودش تمام لحظاتی را که روایت می‎کند درک کند، با همه وجودش آن‎ها را بپذیرد و نسبت به هر اتفاق در دلش احساسی داشته باشد، در این صورت است که این احساسات درونی‎اش به مخاطب منتقل می‎شود و می‎تواند حق مطلب را ادا کند. مسلما اگر مقتل‌خوان بتواند حق مطلب را ادا کند و چنان‎که باید مقتل بخواند و روایت‎گر خوبی باشد، مردم با او همراه می‎شوند. 

در مقتل‌خوانی شما شرایط چگونه بود؟ 
بسیار خوب بود و مردم از اجرا تاثیرگرفتند، چون تمام این مواردی که بیان کردم را رعایت کرده و سعی کردم با همه وجودم این برنامه را اجرا کنم. 

پیش از این هم به مقتل‌خوانی علاقه داشتید؟ 
بله... چون مقتل‌خوانی نوستالژی مذهبی ماست. نوستالژی‎ها هرگز کهنه نمی‎شوند و همیشه با ما همراه هستند. من تا حدی به مقتل‌خوانی‎ها علاقه دارم که حتی بار‎ها با خودم تمرین می‎کردم کجا صدایم را بالا ببرم و کجا پایین بیاورم. چگونه با لحن بازی کنم که مردم کاملا شخصیت‎‎های روایت را هم درک کنند و در جان‌شان بنشیند. مسلما در پس همه این‎ها عشق وجود دارد و بدون علاقه قلبی نمی‎توان از پس مقتل‌خوانی برآمد. 

اگر باز هم برای مقتل‌خوانی دعوت شوید، می‎پذیرید؟ 
با کمال میل. امیدوارم مسئولان برای زنده نگهداشتن مقتل‌خوانی برنامه داشته باشند و نگذارند این آیین نیک و تاثیرگذار فراموش شود و نسل‎‎های آینده ارتباط‌شان با آن کم‌رنگ شود. بعد هم اینکه امیدوارم همیشه برای مقتل‌خوانی دعوت شوم. شاید آدم بر اساس نگاه‎‎های حرفه‎ای که در کارش برای خودش تعریف می‎کند به پیشنهاد بازی در برخی فیلم‎ها و تئاتر‎ها پاسخ منفی بدهد، اما مگر می‎تواند در برابر دعوت به مقتل‌خوانی جواب رد بدهد. در این اجرا‎ها پای اعقاد آدم در میان است، پای قلب آدم در میان است و مسلما این دعوت‎ها آدم را خوشحال هم می‎کند. 

پس امیدواریم باز هم شاهد اجرا‎های خوب شما در مقتل‌خوانی‎ها باشیم. 
ممنونم. من هم امیدوارم برگزاری چنین برنامه‎‎هایی تداوم و برنامه‎ریزی داشته باشد تا هم هنر در خدمت فرهنگ عاشورا قرار بگیرد و بر جامعه تاثیر بگذارد و هم این آیین‎‎های پسندیده حفظ شود. مردم از هر برنامه‎ای که با اعتقاداتشان مربوط باشد استقبال می‎کنند و ما هم به‎عنوان هنرمند با مردم اعتقادات مشترک داریم و سعی می‎کنیم بهترین اجرای ممکن را ارائه دهیم