شنبه  07 اسفند 1395 
[ هفته نامه پنجره شنبه ها بر روی کیوسک مطبوعات شهر تهران ]    
شماره مجله 287 >> سیاسی >> شماره صفحه مجله 36
اربعین، مسیر رسیدن به تمدن مهدوی
سه‌گانه عاشورا اربعین، ظهور
نويسنده : حجت الاسلام شیخ مازن

می‎توان ارتباط بین بذر، درخت و میوه را به‎عنوان نمونه و مثالی برای توصیف ارتباط نهضت امام حسین (ع) در گذشته، زیارت اربعین در زمان حاضر و نهضت مهدوی (ع) در آینده آورد. بر این اساس، عاشورا همان بذری است که تمام ابعاد و اهداف و اصول و ارزش‎‎های انسانی را در بر دارد. از همان زمان درخت همراهی و همدلی با امام حسین (ع) با تمام ابعادش شکوفا می‎شود. این درخت به‎تدریج و در طول زمان رشد می‎کند و از دو منبع آبیاری می‎شود؛ منبع اشک‎‎ها و منبع خون‎ها. منبع اشک‎‎ها به‎همراه تمام اشکال هم‎دلی عاطفی با امام حسین (ع) همراه است و منبع دوم خون‎‎هایی است که در راه امام حسین (ع) ریخته می‎شود. این درخت به‎تدریج توسط این دو منبع آبیاری می‎شود تا اینکه بزرگ شود و رشد کند و به مرحله و سطحی برسد که بتواند میوه دهد، میوه‎ای که در نهضت مهدوی به ثمر می‎رسد. این میوه همان عدل و قسط است. 

ابعاد نهضت عاشورا
اما درباره درخت زیارت اربعین که روز به روز بیشتر رشد می‌کند، این سئوال قابل طرح است که این درخت چقدر از راه را طی کرده و چقدر مانده تا این درخت به ثمره خود، یعنی نهضت مهدوی، برسد. جواب این سئوال وابسته به سنجش و کاوش در بذر و دانه انی درخت است؛ یعنی وابسته به سنجش ابعادی است که جریان امام حسین (ع) بر آن استوار است. البته هرگز نمی‎توان تمام ابعاد عاشورا را درک کرد زیرا این جریان بزرگ‎تر از آن است که نسل یا فردی بتواند آن را به‎طور کامل درک کند، اما بعضی ابعاد آن عبارت است از: بُعد فاجعه یا بُعد عواطف و احساسات؛ بُعد انقلاب و شور و جهاد، بُعد دولت و حکومت و بُعد تمدن. 
جریان امام حسین فاجعه‎ای را در بر دارد و این واضح است. همچنین جریان امام حسین (ع) نهضت و انقلابی را هم در خودش گنجانده و این نیز روشن است امروزه پس از سنجش، سنجشِ 1376 سالی که گذشت از دهم محرم سال 61 هجری تا سال 1437ق، درمی‎یابیم که این درخت همراهی و هم‎دلی با امام حسین (ع) و زیارت اربعین، شاید مهم‎ترین و واضح‎ترین حالات همراهی و هم‎دلی ‎باشد. 
میزان گنجانده شدن بُعد مصیبت و فاجعه که در این درخت هم‎دلی کاملا مشخص است. این گنجایش به ‎قدری عظیم و پر وسعت است که بی‎نظیر است. هم‎دلی با مصیبت، پایه و اساس به هیجان آوردن انسان‎‎هاست. همچنین واضح است که بُعد دوم که شامل بُعد انقلابی و حماسی و جهادی است، طی چهار دهه گذشته به مراحل پیشرفته‎ای از هم‎دلی و همراهی رسیده است، چراکه جریان امام حسین (ع) جریانی اساسی است که زمین را زیر پای طاغوتیان و ظالمان می‎لرزاند، نه تنها طاغوتیان و ظالمان محلی، بلکه حتی ظالمان جهانی. بی‎شک با عنایت به آمار‎هایی که در این زمینه وجود دارد، این جریانی است که تمام نقشه‎‎ها را خنثی کرده است، نقشه‎‎هایی چون برنامه‎‎ها و پروژه‎‎های سعودی و آمریکایی و داعشی و پروژه‎‎ها و برنامه‎‎ها دیگر. 
تحلیل شکوفایی بُعد حکومتی قیام امام حسین (ع) در زمان حاضر
جریان امام حسین (ع) امروزه به‎سمت و سوی حکومت و رهبری هم جریان دارد. البته نمی‎گویم که در مراحل پیشرفته‎ای از این بُعد قرار داریم، اما می‎توان ادعا کرد که این جریان در مراحل اولیه خود در بُعد حکومت می‎باشد. بنابراین، حلقه‎‎های تشکیل حکومت که دارای روح واحدی به نام «اجتماع مردمی» است، به این صورت کامل می‎گردد. این اجتماع مردمی، اجتماعی است از زیارت اربعین به‎وجود آمده است. 

محور «حریت» در تمدن عاشورایی
اما بُعد چهارم هم که همان بُعد تمدن است، حاضر است. ویژگی‎ای در این تمدن وجود دارد که هیچ اختلافی در آن نیست و آن ویژگی آزادی و حریت است. این ویژگی، ویژگی مهم و اساسی است که دین‎داران و غیر دین‎داران بر آن اتفاق نظر دارند. به آزادی واقعی که پیروان مذهب اهل بیت (ع) دنبال می‎کنند و آزادی مطرح شده در جهان امروزی بنگرید! آزادی مطرح‎شده در دنیای امروز در خطر است! چرا که وقتی داعش مردمان جهان را بین جنگ و ذلت مخیر می‎کند، در واقع صورت و تعبیر دیگری است از آنچه که غربی‎‎ها و سیاست‎مدران غربی در مقابل ملت‎های‎شان انجام می‎دهند. و آن هم هنگامی است که ملت‎های‎شان را در برابر تهدید‎های داعش بین امنیت و آزادی مخیر می‎کنند و به آنان می‎گویند که ما نمی‎توانیم هم آرامش و امنیت را برای شما تامین کنیم و هم آزادی را. اگر امنیت می‎خواهید، پس باید از آزادی‎تان کوتاه بیایید. و شما منتظر کوتاه آمدن از بسیاری دیگر از ارزش‎‎های غربی در مراحل پیشرفته‎تر به بهانه امنیت باشید! این مسأله نشان می‎دهد که احساس غرب نسبت به آزادی، احساسی واقعی و حقیقتی نیست، بلکه توجه قلبی و واقعی آن‎ها به امنیت است. دلیل این حرف هم آن است که هنگامی که دنیای غرب بین امنیت و آزادی مخیر شد، امنیت را بر آزادی مقدم کرد. اما پیروان اهل بیت (ع) و پیروان کسی که فرمود: «یا شِیعَه آلِ أَبِی سُفْیانَ آن لَمْ یکنْ لَکمْ دِینٌ وَ کنْتُمْ لَا تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَکونُوا أَحْرَارا فِی دُنْیاکم» ‎، هنگامی که داعش آن‎ها را بین جنگ و ذلت مخیر کرد، گفتند: «هیهات منا الذله»، آن هم نه فقط به زبان و کلام، بلکه از طریق حضور 27 میلیونی در راه‎‎ها و مسیر‎های مختلف و از سرزمین‎‎ها و کشور‎های متعدد تا بگویند که اگر ما را بین امنیت و ذلت و آزادی حقیقی مخیر کنید، ما هرگز امنیت را بر آزادی مقدم نخواهیم داشت. 

ناتوانی غرب در ایجاد تمدن واقعی 
آزادی، بخشی اساسی از تمدن است و غربی که در مواجهه با یک تهدید، از آزادی‎اش کوتاه می‎آید، هرگز نمی‎تواند تمدن واقعی و حقیقی را به پا دارد. کسی که می‎تواند تمدنی حقیقی به پا دارد، جامعه‎ای است که براساس پیام عاشورا از آزادگی بهره‎مند است، آزادگی‎ای که ثمره توحید است. پس ما به‎همراه جریان امام حسین (ع) و زیارت اربعین مسیری پر تلاش را به‎سمت جامعه مهدوی طی می‎کنیم. تا به اینجا مراحل زیادی را پشت سر گذاشته‎ایم و بر ماست که به اذن الهی مراحل دیگر را نیز طی کنیم و إن شاء‌الله سال‎‎های آینده، سال پیروز‎های بسیار زیادی در تمام زمینه‎‎ها خواهد بود